Geert Koefoed

Meer informatie over Geert Koefoed

Geert Koefoed (geboren 1941 in Batavia)
Geert is linguïst (taalkundige), meer in het bijzonder sociolinguïst: iemand die de taal in de context van het menselijk samenleven bestudeert. Dat is een lange weg vanaf het schrijven van een basisboek over de transformeel-generatieve grammatica waarmee hij begon. Hij werd later in zijn leven een grondlegger van de humane taalkunde. / In zijn denken nemen de poëtische functie en de poëzie als levenshouding een centrale plaats in.
Poëzie als levenshouding komt tot uiting in het verzet tegen de beweging om taal steeds meer in regels vast te leggen. In de wetenschap wil je erop kunnen rekenen, dat je iets goed begrijpt. Uit die behoefte ontstaat een wetmatigheid, die zelfs tot juridische wetten kan leiden (voor spelling bijvoorbeeld!). In de wetenschap leer je ook dat je niet over persoonlijke dingen moet schrijven. ‘Ik‘ is taboe in wetenschappelijke literatuur. Gevoel mag niet.
Poëzie daarentegen geeft een gevoel van ruimte.
Poëzie werpt de hekken omver.
Verder verzet Geert zich tegen het wijdverbreide gebruik van ironie, zowel in het dagelijks taalgebruik als in de poëzie. Ironie is volgens hem de huiver voor overgave. Bang om ergens helemaal in op te gaan en je controle te verliezen. 
Geert citeert graag zijn vriend Shrinivási:  ‘Poëzie is het wonder vangen binnen het broze omhulsel van taal.’ 
Nog een citaat van Shrini, zoals Geert hem noemde: ‘Poëzie is God en het goede ontdekken.’ Er zijn niet veel hedendaagse Nederlandse dichters die dit zo onbevangen zouden durven opschrijven, aldus Geert. Met de onbevangenheid van een
vierjarig kind. 

Deze omschrijving van mijn poëzie komt van Gert Koefoed:

Introspectieve poëzie
… begint bij de dichter zelf en komt weer bij hem terug. Op deze omzwerving door de wereld van de taal wordt her en der een verrassend nieuw uitzicht geboden.